Er zijn gewoon niet zoveel auto's in de wereld die mijn fijn op maat gemaakte rok opblazen, maar de Bentley Continental GT is er een. Ik beschouw mezelf graag als een man van het milieuprincipe, dus het zou ethisch niet consistent zijn om Bentley's 12-cilinder, 552-pk, 2 3/4 -Ton belegeringsmotor van klassenoorlogvoering te bezitten, een auto die premium petrochemicaliën verdampt op de melodie van 15 mijl per gallon en zwaait zijn eigen benauwde microklimaat van broeikasgassen achter. Let niet op het brandstofverbruik - alleen de monsterbanden zijn waarschijnlijk elk een vat olie.

En toch, zelfs langs Wilshire Boulevard-waar de auto's nu net zo gebruikelijk zijn als taxi's-is elke waarneming van de lange, boeg-intensieve fastback een hartgebeurtenis, een pijnlijke herinnering aan het Bentley-vormige gat in mijn hart. De stille donder van zijn nadering, het glinsterende rooster van Mithril, de perfecte ritmes en symmetrie van de lichaamscontouren die terugstroomden als de gevouwen vleugels van Valkyries. De aanwezigheid van de Bentley lijkt de kosmos te leiden totdat je alleen die auto ziet.

In het licht van deze doordrepen geweldig geweldigheid, kan ik alleen maar bedenken: waar heb ik mijn onderbroek geplaatst?

Geen van deze gevoelens gaf me het minste optimisme over de continentale GTC - de onvermijdelijke converteerbare versie van de grootste grote tourer die er is. Om die top af te hakken, met zijn lang strakke achterste glas, leek aan het begin om een ​​ellendige duim op de weegschaal van de balans van de auto te zetten. Andere Rakish-auto's die proberen een soepele visuele overgang te creëren van het deksel van de canvas naar het achterdek deksel hebben hun toevlucht genomen tot een lelijke chicanery: de BMW 6-serie cabrioletige kleine gemotoriseerde barenstrassen inzet; De Pontiac Solstice en Saturn Sky Twins gebruiken dezelfde techniek, maar vereisen dat de bestuurder naar beide zijden van de auto gaat en de steunberen in hun vangsten naar beneden duwt. (Dit wordt sneller oud dan Brie op het aanrecht.)

Met de GTC stelde Bentley zichzelf een monumentale taak uit: om de cabriolet net zo mooi te maken als de coupé, waarnaar ik zeg: Mission bereikt, op een close-voor-voor-hand-granaten. Met de top -up heeft de GTC een enigszins gekleurde uitstraling, alsof het het slachtoffer is van een bijlig kapsel. Met de bovenkant - Quelle Surprise - ziet de auto er fantastisch uit.

Een van de redenen waarom Bentley geen toevlucht nam tot een intrekbare hardtop-à la Volvo C70-is dat deze apparaten de neiging hebben om het achterdek deksel puzzel te laten met gesloten lijnen en naden (en niet te vergeten dat ingenieurs gewicht en ruimte wilden besparen in een auto die weinig over had). Wanneer de bovenkant van de Bentley naar beneden is, is er slechts een enkele continue sluitlijn, die nauwelijks merkbaar is naast de prachtige ijzige strik van chroom die het achterste compartiment omringt. Het lange en gracieuze achterdek deksel en lederen tonneau lijken uit de achterkant van een Kennebunkport -motorlancering te vegen.

Dit was geen gemakkelijke installatie. De bovenkant, geleverd door Karmann, is een elektro-hydraulisch mechanisme dat, wanneer omhoog, een tupperware-achtige afdichting vormt op het achterdek deksel (geen buitenvergrendeling). Gezien het feit dat de auto een topsnelheid van 195 mph heeft, moet deze compressieafdichting onder enorme druk staan ​​om weerstand te bieden door aerodoepen - valets, kijk naar je vingers.

Je gooit gewoon geen spichtige bumbershoot over de cabine van de favoriete Bentley ter wereld. Om het bovenste profiel strak elegant te houden, gebruikte Bentley zeven transversale aluminium strikken. Ook kregen Bentley -ingenieurs te zien dat het interieurgeluid in de GTC niet groter was dan dat van de coupé. Aldus de drie lagen canvas, met rubber uitgedane akoestische isolatie en pluche binnenvoering.

Tijdens een koude ochtendproef in Napa Valley was ik eerlijk gezegd verbaasd. De top-up cabriolet biedt niet alleen hetzelfde gedempte decibelniveau als de coupe, maar ook hetzelfde betoverde timbre, van fluweel-gekussende machines die goslings zachtjes de beveerling in een groots bekledde salon van Louis Quatorze de beveerling die ze voorzichtig de beveerbgezichten de beveerbomen de beveerbomen heeft. Of wat dan ook.

De bovenkant heeft een verwarmd achterglasraam en ook een binnenkoepellicht, dat best schattig is. Elke centimeter van de gezamenlijke stalen armatuur van de bovenkant is verborgen onder stof en chroomafwerking. De bovenkant kan worden verhoogd of verlaagd terwijl de auto tot 20 km / u beweegt, wat een scherp kenmerk is in Brentwood, als u betrapt wordt op het laten vallen van de bovenkant wanneer het licht verandert.

Discreet opgeborgen achter de achterste hoofdsteunen zijn hydraulisch geactiveerde rolhoepels die, als de auto een beginnende rollover voelt, door hun composiethoezen barst om inzittenden te beschermen tegen een drastisch haarherstelevenement.

Als dat lijkt op veel uitrusting om in de verwelmen van het continentale te komen, is het, en het allemaal in een relatief kleine ruimte verpakking vereist een ernstige re-engineering van de achterwielophanging van de auto. In de GT zit de grote cilindrische luchtdemper bovenop de trapeziumvormige multi-link. In de GTC is de luchtdemper verplaatst zodat deze tussen de bovenste en onderste schakels zit en 8 centimeter verticale ruimte bevrijdt om het topmechanisme te herbergen. Ondertussen is de rompruimte vrijwel ongewijzigd.

Niet zo stoept gewicht. Meestal worden coupes die een topectomie ondergaan iets minder stijf, en met de Bentley GT, geliefd voor zijn bronzen-Bell Gestalt, zou iets minder stijf dat zeker niet doen. Stalen versterkingen werden ingeburgerd in de dorpel en transversale kruisbeugels, wat resulteerde in een body-in-witte (de staal-eenheid-lichaam) met een torsiestijfheid van 30 Hz-voor diegenen die niet zijn ingeschreven in een auto-engineeringprogramma, dat is heel, zeer stijf .

Dankzij het verzachtende gebruik van composieten en aluminium carrosseriepanelen is de algehele gewichtstoename van de GTC slechts 242 pond boven de GT.

Terwijl de chassis -ingenieurs hiermee prutsen en dat, besloten ze ook om de elastische verbindingen tussen het frame- en voorste ophangingssubframe te verwijderen, die de besturing van de auto moet scherpen.

Volgens mij wel. Het is moeilijk te zeggen, omdat de Bentley GT om te beginnen een geweldige geweldige handlingautomaat is. Niets dat zo zwaar zou moeten omgaan - geen auto met een gewicht van 2,75 ton zou de helft moeten zijn om rond de hoeken te glijden. Onder de stuwkracht is dezelfde 6,0-liter, twin-turbo-W12 megamotor, verbonden met dezelfde ZF zesversnellingsbak transmissie die de almachtige radertjes van het Torsen-differentiaal- en vierwielaandrijfsysteem draait. Max koppel van 479 pond-voet komt op slechts 1600 tpm en neemt niet af tot 6000 tpm, waardoor de uitdrukking "koppelcurve" verouderd wordt. Hoe zit het met koppel tsunami?

Versnelling is nog steeds, nou ja, obsceen: 0-60 mph in 4,8 seconden. De auto wint dan alleen zijn voeten. Het is een surrealistisch gladde rit tot drievoudige cijfers en het is eerlijk om te zeggen of deze auto niet snel genoeg voor je is, je moet zeker lid worden van de Royal Air Force. Over obsceen gesproken, krijg een lading van die geventileerde voorremschijven: 16 inch in diameter, de grootste in elke productieauto.

Hoe snel is het met de top naar beneden? Volgens Ulrich Eichhorn, Bentley-bestuurslid die verantwoordelijk is voor engineering, is de top-down topsnelheid 190 km / u en hij bood zich zelfs aan om op de achterbank te zitten terwijl de auto zijn topsnelheidstest maakte. "Het was niet zo stormachtig als je zou denken," meldt de charmante Eichhorn. "De wind was niet zo slecht."

En toch, wanneer de auto dit najaar wordt vrijgegeven, weet ik zeker dat hij een paar rokken zal blazen.

2007 Bentley Continental GTC

Basisprijs: $ 189.990

Prijs, zoals getest: $ 196,285

Powertrain: 6.0-liter, twin-turbo, SOHC W12-motor, 48 klep met variabele klepstiming; Zesversnellingsbak automatische transmissie met handmatige paddle shift; vierwielaandrijving.

Paardenkracht: 552 bij 6.100 tpm.

Koppel: 479 pond-voet bij 1.600-6.000 tpm

Curb gewicht: 5.500 pond

0-60 mph: 4,8 seconden

Wielbasis: 108,07 inch

Totale lengte: 189,13 inch

EPA -brandstofverbruik: 12 mpg stad, 18 mpg snelweg

Laatste gedachten: wanneer de hemel de limiet is.

dan.neil@latimes.com