De Mitsubishi Eclipse is inderdaad een zeldzaam wezen: een dat de transformatie van BOLD concept -auto naar productievoertuig heeft gemaakt zonder dowdy, saai of op een andere manier helaas te lammen te worden. De functie die het minst waarschijnlijk leek te overleven was, en nu is het bepalen van één: hebunches. Het atletische uiterlijk van de auto komt van achterspatborden die een kat herinneren in een kant-en-klare houding.

Als de look je opwindt, ben je misschien blij met de standaard 2,4-liter viercilindermotor van de Eclipse GS. Zoeker-richters geven de voorkeur aan de 3,8-liter V-6 van de Eclipse GT, de versie die ik heb getest.

Wat de tabel niet weerspiegelt, is het karakter van de motoren, die beide variabele kleptiming gebruiken. Dit is wat de V-6 een zeer brede koppelcurve geeft-veel gegrom van lage motortoerentallen helemaal op de tach. Ondanks zijn aanzienlijke 3545-pond stoeprandgewicht (zoals uitgerust)-een verstrekkend nadeel-is dit veel motor voor de eclips. Het heeft een old-school ijzeren blok, maar het is toch een soepele operator. Wat me het meest verbaasde, is hoeveel bereik het altijd gereed koppel je geeft om mee te werken, helemaal tot aan de 6.500-rpm Redline-zelfs met de standaard vijf-versnellingsbak. Met veel versnellingsbakken van dichtbij lijkt de Redline zo snel aan te komen, zelfs als de auto zelf niet zo snel is.

Dat is hier geen probleem. De Eclipse GT kan in minder dan 6 seconden 60 mph worden. Het shifter en het koppelingspedaal hebben een sportwagengevoel. De stok is niet bijzonder nauwkeurig, zoals die in de Nissan 350Z, maar het is een aanzienlijk gevoel. Terwijl ik de vergelijking maak, als het pedaal van de Z voor 2005 verzachtte, gingen de Eclipse's de andere kant op in de generatie van 2006. Het is minder vergevingsgezind en zou een beginner niet flatteren.

Ik heb een koppelstuur meegemaakt in lineaire versnelling, maar lang niet zoveel als ik had verwacht van deze aandrijflijn. Er is geen differentiaal met beperkte slip, maar de basemgebaseerde tractiecontrole deed zijn werk zonder het stuur links en rechts te bakken. Over het algemeen is de besturing op de juiste manier gewogen met een mooi gepaarde verhouding en inzending. Als je eenmaal agressief bent, begint de dynamiek van de auto het feest te bederven.

Typisch voor auto's voor de voorwielaandrijving, de eclips is voorzweed, met een voor-/achtergewichtverdeling van 62/38 procent. Onderstuur komt voor, op of naast het gaspedaal. Het effect van de onbalans was moeilijk te bepalen omdat de optionele banden, beoordeeld P235/45R18 (bandencodes), op de minste provocatie huilde en me nooit in de buurt van de beperkingen van de auto zelf liet komen. Vanuit de stoel van de bestuurder had ik theoretiseerde Mitsubishi gekozen voor goedkope banden, wetende dat enthousiastelingen tegenwoordig hun wielen en banden "upgraden", of ze dat moeten doen of niet.

Ik dumpte die theorie toen ik de Goodyear Eagle RS-A all-season woorden op de zijwand zag, en de bijbehorende opvallende verkoopprijs van $ 255,95 per stuk. Misschien is het gewoon een mismatch in deze toepassing - te veel gewicht voor de bandenpatches. Mitsubishi gebruikt verschillende bandenmerken en modellen van dezelfde grootte, dus als je ervaring hebt met deze of andere soorten, e -mail me dan en vertel me hoe ze voor je hebben gewerkt.

De ophanging omvat MacPherson -stutten vooraan en een multilink -opstelling achterin. De rit is sportwagenfirma maar leefbaar. De standaard banden met een hoger serie, maat P225/50R17, kunnen dingen een beetje verzachten. De auto vertoont wat bodyroll, die ook overdreven kan worden door het gewicht van de auto.

Ik hou van het interieurontwerp, hoewel het kleurenschema van mijn testvoertuig voor sommigen te veel zou zijn. De materiaalkwaliteit is behoorlijk goed, net als de ergonomie, in het algemeen. De bestuurdersstoel heeft een hoogteaanpassing - handleiding is standaard en stroom wordt geleverd in het optionele GT Premium Sport -pakket samen met lederen bekleding en een groot aantal andere functies. Helaas komen ze alleen in dit pakket, dat een voorgestelde $ 3.270 kost.

Voor het geld, deze sportstoelen doen het goed om u op zijn plaats te houden, maar de bestuurder past zich slechts een paar centimeter op en neer. Hoofdruimte is anders redelijk, en het lijkt erop dat het optionele Moonroof weinig of geen verschil maakt in de hoofdruimtedimensie, zoals sommige Moonroofs doen. Het stuurwiel kantelt maar telescoop niet. De blauw-backlit meters zien er vrij cool uit, maar blauw is niet de meest leesbare kleur in het spectrum, vooral naarmate we ouder worden. (Ik weet het, ik weet het: "Als het te blauw is, ben je te oud.")

De zichtbaarheid naar achteren is typerend voor een coupé. De C-stijl is breed, maar de auto en de riemlijn zijn laag genoeg dat de personenauto's zichtbaar zijn. Ik vond het interieur nogal stil, hoewel wat geluid uit het luikgebied komt. Toen ze niet piepen, waren de banden ook redelijk stil.

Ook typerend voor coupes, is de achterbank van beperkte bruikbaarheid. Het heeft twee zitposities, met de gemakkelijkste ingang aan de kant van de voorpassagier waar de stoel kantelt en naar voren glijdt. Er is niet genoeg hoofdruimte voor een passagier overal bijna 6 voet lang, en het achterruit is direct boven het hoofd. Kinderen moeten daar goed zijn, maar het hangt ervan af: de voorstoelen gaan ver genoeg terug om praktisch de beenruimte op de achterbank te elimineren. Er zijn geen bekerhouders of opslagbepalingen daar.

Wat betreft zuigelingen en kleine peuters, pas op: hoewel er vergrendelingankers op de achterbank zijn, worden de kussens zo gevormd dat een stoel van een kinderveiligheid misschien niet past. Mijn cabriolet, die niet compatibel is, zou niet zijdelings beveiligen vanwege de kussens en de locatie van de veiligheidsgordels. Een andere kinderzitje zou misschien kunnen lukken, maar breng er een naar de dealer en probeer het uit als je van plan bent de kleintjes te wagen.

Mitsubishi verloor duidelijk zijn weg met de Eerste generatie Eclipse, een losse, gemiddelde auto die lichter was maar zwaarder aanvoelde-althans in vergelijking met de nieuwe GT. De 2006 is niet echt een terugkeer naar de sportiviteit van de vroege Eclipse -generaties, maar het is een behoorlijk compromis voor de massamarkt. Bij het rijden is het veel gemakkelijker om te onthouden dat Mitsubishi hetzelfde bedrijf is dat de evolutie van Lancer bouwt.